Güneş ayısı, ayı türleri arasında en küçük olanı ve ağaçlarda yaşamaya en yatkın olanıdır. Dev pandadan sonra en nadir görülen ikinci ayı türü olarak kabul edilir.
Adını, göğsünde bulunan “U harfi şeklindeki lekeden” alır. Bu şeklin, doğan ya da batan güneşi andırdığı söylenir ve her güneş ayısında bu işaret farklılık gösterebilir.
Güneş ayılarının 20–25 santimetre uzunluğunda, oldukça uzun bir dili vardır. Bu uzun dil, arı kovanlarından bal çıkarmalarını kolaylaştırır.
Güneş ayıları, Malezya, Endonezya ve Tayland başta olmak üzere Güneydoğu Asya ülkelerinin tropikal alçak rakımlı ormanlarında yaşarlar.
Genellikle geceleri aktiftirler ve kış uykusuna yatmazlar. Gündüzleri ise ağaç tepelerindeki yuvalarında uyuyarak zamanlarını geçirirler. Kısa ve yoğun siyah tüyleri, yağmur ve çamurun kolayca akıp gitmesini sağlayarak dış etkenlere karşı etkili bir koruma sunar.
Beslenme açısından hepçildirler. Daha çok omurgasız canlılar, meyveler ve bal ile beslenirler. Son olarak Güneş ayıları doğada ortalama 20–25 yıl yaşar. Güneş ayıları genellikle 25–65 kilo arasında olur. Erkekler dişilere göre daha iri olabilir ve 80 kiloya kadar çıkabildikleri de görülür.
